جزئیات تازه از مشاغل قدیمی زرین شهر/ تنور سازی

اگر به دنبال اطلاعات دقیق درباره «مشاغل قدیمی زرین شهر/ تنور سازی» هستید، در ادامه این مطلب تازه‌ترین اطلاعات، جزئیات و نکات مهم این موضوع را مشاهده خواهید کرد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

مشاغل قدیمی زرین شهر

تنور سازی

در گذشته نه چندان دوردرشهرستان  زرین شهر تنور سازی فعال بوده و استادکاران تنورساز انواع تنور را تولید و دراختیار مشتریان منطقه قرارمی دادند.با توجه کشاورزی منطقه اکثرخانواده ها در منزل خودودر جایی که مطبخ نامیده می شد از تنور گلی برای پختن نان استفاده می کردند. تنور سازان زرین شهری علاوه برساخت تنور تاپو هم می ساختند . تاپو خمره ی سفالی بزرگی بود که در آن آرد و گندم وغلات ذخیره می کردند.هرچند در حال حاضر تنها نام و خاطره‌ای از تنور وتنورسازان قدیم  بجای مانده است؛ ولی خالی از لطف نیست ،نظری به مراحل ساخت تنورتوسط استادکاران تنورسازبیندازیم.

برای ساخت تنور از خاک رس، موی بز، ماسه، نمک و آب استفاده می کردند، در ابتدا با مخلوط خاک رس و آب، گل مورد استفاده را آماده کرده سپس گل ساخته شده را با کمی موی بز که کاملا حلاجی شده باشد مخلوط می کردند و گل را ورز می دادند. این کار را چندین بار و با لگد کردن طولانی مدت(با پاشنه پا)، گِل مخصوص را آماده می‌کردند ودر مرحله بعد گل های ورز داده شده را بر روی یک تخته چوب مخصوص یا زمین صاف  لوله می کنند و به صورت فیتیله در می آورند. گل های فیتیله ای را به صورت دایره ای  با محیطی مشخص بسته به اندازه تنور روی هم می چینند. وقتی ارتفاع تنور تا ۵۰ سانتی متر می رسید ودیگر توان تحمل لایه ی دیگر گل را نداشت، استاد تنورساز کار را متوقف کرده وبا کاردک گل نرم را روی کار مالیده و بدنه را لکه گیری و صاف و صیقلی می کرد. سپس ظرفی ازآتش مشتعل رابرای خشک کردن تنور سفالی داخل تنور قرار می دادند. مجدداً با فتیله های گل کار ساخت تنور را تا ارتفاع مناسب ادامه می دادند. قسمت بالای تنور را کمی پهن‌تر و قوی‌تر از دیواره آن در نظر می‌گرفتند و حاشیه کناره این قسمت را، طرح “دندانه‌دار” می ساختند. پس ازاتمام کار بدنه، دریچه آتش  در قسمت پایین تنورجهت ورود هوا، توسط استاد تنورساز برش داده می شد. از اساتید تنور ساز زرین شهر می توان به  مرحوم حسینعلی مبشری ، مرحوم حسنعلی مبشری ومرحوم حاج کریم مبشری وحاج اسدالله مبشری ورمضان کریمی اشاره کرد.