در این گزارش به بررسی کامل «مشاغل قدیمی زرین شهر/ تخت کشی» میپردازیم و آخرین اخبار، جزئیات و نکات مهم مربوط به این موضوع را مرور خواهیم کرد.
در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

تخت کشی
از جمله مشاغل قدیمی ومرسوم که تعداد زیادی ازاهالی زرین شهرازطریق درآمد آن امرار معاش می کردند " تخت کشی " بودوتخت کشی برای تهیه ی تخت گیوه که نوعی پاپوش بادوام است در دورانی نه چندان دور، توسط استادانی که تخت "می کشیدند" و زنانی که رویه ی گیوه "می چیدند" دراین دیار رونق داشت. مواد اولیه تخت گیوه در تخت کشی شامل پارچه های کهنه نخی که بیشتر از لحافهای کهنه بود پارچههای کتانی محکم، کرباس وپرک نخ پنبه ای ، چرم، پوست گاوو پوست شترتشکیل می شد . به این ترتیب که ابتدا پارچه ها را به شکل نوار نوار میبرند. طول این نوارها به پهنای تخت مورد نظر بستگی دارد. باریکهایی با عرض تقریبی 3 و طول 7سانتی مترمی بریدند و کنارهم و روی هم تا می زنند و آن قدربا وسیله ای به نام مشته روی آن می کوبند تا به هم بچسبد و لایه ای محکم شود، از این لایه های پارچه ای تعداد زیادی درست می کردند.
سپس باریکه های کوبیده شده ی پارچه را کنار هم گذاشته وبا نوعی درفش که خوب داغ شده بود، آنها را سوراخ کرده و با باریکه های چرم وپوست که به شکل نخ درآورده بودندمحکم به هم می دوختند. وقتی کار دوال رد کردن تمام می شد با نمد خیس تخت را نمدار میکنند و با شفره روی تخت میکشند تا سطح تخت هم تراز شود و همین طورریشریشهای حاصل از جدا شدن تار و پود پارچه ریخته شود و اطراف آن مرتب گردد .پس از آن دور تا دور تخت را به وسیله نخ پرک، می دوزند تا هیچ نخی بیرون نزند یا به اصطلاح درنرود و نوارها شکافته نشود. بعد از این مرحله تخت آماده شده را با پی گوسفند چرب و براق می کنند. آنگاه مخلوطی از کتیرا و رنگ جوهری سرمهای را آماده میکنند و روی تخت میریزند و سراسر تخت پخش میکنند تا به صورت یکدست و صاف به همه جای تخت برسد و در آن نفوذ کند. پس از این کار تخت آمادهٔ عرضه به گیوهٔ باف میباشد. در واقع تخت کشی مجموعه عملیاتی بر روی پارچه های فرسوده و کهنه لباس شامل برش های نواری از پارچه، متراکم کردن ، به هم فشردن و دوختن مجدد آنها به هم برای تهیه قسمت کف گیوه های سنتی بوده است. همانگونه که ذکر شدتعداد تخت کشان قابل توجه بودند.که از آن میان می توان به سید آقا جلال موسوی مقام ومرحوم مصطفی (غلام ) بیات اشاره کرد.
برچسب:
نویسنده: آرمان فراهانی